- చట్టం కంచె దాటిన వేళ నిజం గొంతై నిలిచిన ధీరవనిత.
- సొంత శాఖపైనే పోరాడి న్యాయానికి ప్రాణం పోసిన వైనం.
- అబద్ధాల చీకటిని చీల్చి….రక్తపు మరకల సాక్షిగా దోషులను బోనులో నిలబెట్టిన వైనం.
తమిళనాడు, మహా.
వ్యవస్థ అనేది ఒక కంచెలాంటిది. అందులో ఉన్నప్పుడు ఆ కంచెను దాటి బయటకు రావడం, అదీ తన తోటి సిబ్బందికి వ్యతిరేకంగా నిలబడటం అంటే ప్రాణాలను పణంగా పెట్టడమే. తమిళనాడులోని సాత్తాన్కుళం లాకప్ డెత్ ఘటన దేశవ్యాప్తంగా పెను సంచలనం సృష్టించిన తరుణంలో, ఆ చీకటి గదిలో జరిగిన దారుణాన్ని ప్రపంచానికి చాటిచెప్పిన ఒకే ఒక్క పేరు రేవతి. ఒక సామాన్య మహిళా హెడ్ కానిస్టేబుల్గా ఉంటూ, అధికారం మరియు అరాచకం ఏకమైన చోట ఆమె ప్రదర్శించిన నిర్భీతి చరిత్రలో సువర్ణాక్షరాలతో లిఖించదగ్గది. జయరాజ్ మరియు ఫెనిక్స్ అనే తండ్రీకొడుకుల మరణానికి కారణమైన తొమ్మిది మంది పోలీసు అధికారులకు కఠిన శిక్ష పడటంలో రేవతి పోషించిన పాత్ర కేవలం ఒక సాక్ష్యం మాత్రమే కాదు, అది ఒక అణిచివేతపై ధర్మం సాధించిన విజయం.
ఆ రాత్రి సాత్తాన్కుళం పోలీస్ స్టేషన్లో అమానవీయత తాండవించింది. తండ్రీకొడుకుల ఆర్తనాదాలతో ఆ ప్రాంతం దద్దరిల్లినా, తోటి పోలీసులు మౌనంగా ఉండిపోయారు. పైగా, ఆ దారుణానికి సంబంధించిన సాక్ష్యాలను తుడిచివేయడానికి, కథను మార్చడానికి పెద్ద ఎత్తున వ్యూహరచన సాగింది. స్టేషన్ను శుభ్రం చేసి, రక్తపు మరకలను కడిగేసి, సీసీటీవీ ఫుటేజీని మాయం చేసిన తరుణంలో.. రేవతి తన మనసాక్షిని చంపుకోలేకపోయారు. మేజిస్ట్రేట్ విచారణకు వచ్చినప్పుడు, అందరూ మౌనంగా ఉన్నా ఆమె మాత్రం గొంతు విప్పారు. పై అధికారుల నుంచి వస్తున్న తీవ్రమైన ఒత్తిడిని, తోటి సిబ్బంది చూపుతున్న కన్నెర్రను లెక్కచేయకుండా, ఆ రాత్రి జరిగిన ప్రతి క్షణాన్ని కళ్లకు కట్టినట్లు వివరించారు.
రేవతి కేవలం వాంగ్మూలం ఇవ్వడంతోనే ఆగలేదు. నేరగాళ్లు స్టేషన్ను ఎంత శుభ్రం చేసినా, ఆమె అత్యంత చాకచక్యంగా వ్యవహరించారు. టేబుళ్ల కింద, గోడల మూలల్లో అలుముకున్న రక్తపు చుక్కలను ఆమె గుర్తించి మేజిస్ట్రేట్కు చూపించారు. ఆ రక్తపు చుక్కలే నిందితుల నేరాన్ని శాస్త్రీయంగా నిరూపించడంలో కీలక భూమిక పోషించాయి. ఒకవైపు అబద్ధపు సాక్ష్యాలను సృష్టించే యత్నాలు జరుగుతుంటే, మరోవైపు ఆమె తన జ్ఞాపకశక్తితో సంఘటనలు జరిగిన సమయాలను పూసగుచ్చినట్లు వివరించి దర్యాప్తుకు దిక్సూచిలా నిలిచారు. తన ఉద్యోగానికి ముప్పు పొంచి ఉన్నా, ప్రాణహాని ఉన్నా లెక్కచేయకుండా నిజం వైపు నిలబడిన ఆమె ధైర్యం అనన్య సామాన్యం.
రేవతి చేసిన ఈ సాహసం వల్లే నేడు తొమ్మిది మంది పోలీసులు శిక్ష అనుభవిస్తున్నారు. న్యాయస్థానం కూడా ఆమె భద్రతపై ప్రత్యేక దృష్టి పెట్టి రక్షణ కల్పించడం ఆమె పారదర్శకతకు దక్కిన గౌరవం. నిజానికి రేవతి చేసింది చాలా సామాన్యమైన పనిగా అనిపించవచ్చు, అదేమిటంటే జరిగిన విషయాన్ని దాచకపోవడం. కానీ, వ్యవస్థలోని లోపాలను కప్పిపుచ్చే సంస్కృతి పెరిగిపోతున్న ఈ రోజుల్లో, ఆ నిజాయితీని ప్రదర్శించడానికి హిమాలయమంత ధైర్యం కావాలి. సాత్తాన్కుళం కేసులో బాధితులకు న్యాయం జరగడానికి ఎన్నో కారణాలు ఉండవచ్చు, కానీ ఆ నిజం బయటకు రావడానికి అసలైన కారణం మాత్రం నిస్సందేహంగా రేవతి. ఆమె చూపిన బాట రాబోయే తరాల పోలీసు అధికారులకు ఒక ధర్మపథం, సామాన్యులకు న్యాయంపై నమ్మకం కలిగించే ఒక ఆశాకిరణం.
