జనాభా ఉత్తరాదిది.. పోషకాహారం దక్షిణాదిది!

• భవిష్యత్ తరాలకు ప్రొటీన్ కరువు తప్పదా?

హైదరాబాద్, మహా.

భారతదేశ భవిష్యత్తును నిర్ణయించేది పార్లమెంటులోని సీట్ల సంఖ్య లేదా భౌగోళిక విస్తీర్ణం మాత్రమే కాదు, ఆ దేశ పౌరుల ఆరోగ్య ప్రమాణాలు. ఒక దేశం ఎంత వేగంగా ఆర్థికంగా అభివృద్ధి చెందుతుందనేది ఆ దేశ యువత, పిల్లల పోషకాహార స్థాయిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. పేద, మధ్యతరగతి వర్గాలకు అందుబాటులో ఉండే అత్యంత చవకైన, స్వచ్ఛమైన మాంసకృత్తుల (ప్రొటీన్) వనరు కోడిగుడ్డు. కానీ, దేశవ్యాప్తంగా గుడ్ల ఉత్పత్తిపై మత్స్య, పశుసంవర్ధక, పాడిపరిశ్రమ మంత్రిత్వ శాఖ విడుదల చేసిన ఆర్థిక సంవత్సరపు అంచనా గణాంకాలను లోతుగా విశ్లేషిస్తే ఒక ఆందోళనకరమైన, భయానకమైన వాస్తవం వెలుగులోకి వస్తుంది. దేశ జనాభాలో సింహభాగం ఉత్తరాది రాష్ట్రాల్లో కేంద్రీకృతమై ఉంటే, ఆ జనాభాకు అత్యవసరమైన చవకైన మాంసకృత్తులను అందించే బాధ్యతను, ఉత్పత్తిని మాత్రం దక్షిణాది రాష్ట్రాలు తమ భుజాలపై మోస్తుండటం ఒక చారిత్రక వైరుధ్యం.

పౌల్ట్రీ రంగంలో దక్షిణాది రాష్ట్రాల గుత్తాధిపత్యం ఎంత బలంగా పాతుకుపోయిందో ఈ గణాంకాలు కళ్లకు కడుతున్నాయి. దేశవ్యాప్తంగా 15,911.1 కోట్ల గుడ్ల ఉత్పత్తి జరగ్గా, ఇందులో సగానికి పైగా వాటాను దక్షిణాది రాష్ట్రాలే సొంతం చేసుకోవడం వారి అద్భుతమైన పాలనా దార్శనికతకు, విధానపరమైన చిత్తశుద్ధికి నిదర్శనం. దేశంలోనే అత్యధికంగా 2,739 కోట్ల గుడ్ల ఉత్పత్తితో ఆంధ్రప్రదేశ్ అగ్రస్థానంలో మహారాజులా వెలుగొందుతుండగా, ఆ వెంటే 2,330.5 కోట్ల గుడ్లతో తమిళనాడు, 1,935.3 కోట్ల గుడ్లతో తెలంగాణ రాష్ట్రాలు దేశ పోషకాహార భద్రతకు పెద్దదిక్కుగా నిలిచాయి. దేశ మొత్తం ఉత్పత్తిలో కేవలం ఈ మూడు రాష్ట్రాల నుంచే ఏకంగా 47 శాతం గుడ్లు వస్తుండటం విశేషం. దక్షిణాదిలో కర్ణాటక సైతం 994.7 కోట్ల గుడ్ల ఉత్పత్తితో సత్తా చాటుతుండగా, కేరళ 251.4 కోట్లతో తన వంతు సహకారం అందిస్తోంది. తూర్పు భారతాన పశ్చిమ బెంగాల్ 1,598.2 కోట్ల గుడ్ల ఉత్పత్తితో ఈ జాబితాలో దక్షిణాదికి దీటుగా అత్యుత్తమ ప్రదర్శన కనబరుస్తోంది. ఒడిశా సైతం 390 కోట్ల గుడ్లతో తనవంతు కృషి చేస్తోంది. దక్షిణాది రాష్ట్రాలు పౌల్ట్రీని కేవలం ఒక గ్రామీణ కుటీర పరిశ్రమగా వదిలేయకుండా, ఒక భారీ వ్యవస్థీకృత పరిశ్రమగా, వాణిజ్య సముదాయంగా తీర్చిదిద్దిన తీరు వల్లే ఈ అద్భుత ఫలితాలు సాధ్యమయ్యాయి.

ఇక్కడే ప్రతి మేధావి, సామాజికవేత్త, ప్రభుత్వ యంత్రాంగం నిశితంగా గమనించాల్సిన అతిపెద్ద సామాజిక, ఆరోగ్యపరమైన ముప్పు మరొకవైపు పొంచి ఉంది. దేశ రాజకీయ భవిష్యత్తును శాసించే దిశగా, అత్యధిక జనాభాతో ఉప్పెనలా ఎదుగుతున్న ఉత్తరప్రదేశ్, ఈ గుడ్ల ఉత్పత్తిలో మాత్రం కేవలం 611.1 కోట్లతో తీవ్రమైన వెనుకబాటును ప్రదర్శిస్తోంది. విపరీతమైన జనాభా కలిగిన మరో పెద్ద రాష్ట్రం బీహార్ పరిస్థితి మరీ దయనీయంగా కేవలం 378.4 కోట్ల గుడ్ల ఉత్పత్తికే పరిమితమైంది. ఇక భౌగోళికంగా దేశంలోనే అతిపెద్ద రాష్ట్రాలైన రాజస్థాన్ 323 కోట్లు, మధ్యప్రదేశ్ 307.3 కోట్లు మాత్రమే ఉత్పత్తి చేస్తున్నాయి. అత్యధిక జనాభా, అత్యధిక యువత, అత్యధిక పిల్లలు ఉన్న హిందీ మాట్లాడే ఈ ప్రధాన ఉత్తరాది రాష్ట్రాలు తీవ్రమైన ప్రొటీన్ కరువును ఎదుర్కొంటున్నాయన్న నగ్న సత్యం ఈ గణాంకాల ద్వారా బట్టబయలవుతోంది. ఉత్తరాదిన హర్యానా 913.6 కోట్లు, పంజాబ్ 506.2 కోట్ల ఉత్పత్తితో కొంతమేర మెరుగ్గా ఉన్నప్పటికీ, ఉత్తరాది రాష్ట్రాల మొత్తం జనాభా అవసరాలకు ఇవి సముద్రంలో నీటిబొట్టు లాంటివే.

దేశ ఆర్థిక రాజధాని ముంబైని కలిగిన మహారాష్ట్ర 822.5 కోట్లు, పారిశ్రామికంగా ఎంతో ముందున్న గుజరాత్ 205.5 కోట్ల గుడ్ల ఉత్పత్తితో తమ వాస్తవ ఆర్థిక స్థాయికి, జనాభా అవసరాలకు ఏమాత్రం సరితూగని పేలవమైన ప్రదర్శన చేస్తున్నాయి. ఇక ఛత్తీస్‌గఢ్ 248.2 కోట్లు, జార్ఖండ్ 108.5 కోట్లతో దిగువ స్థాయిలో నిలిచాయి. ఈశాన్య, చిన్న రాష్ట్రాలైన ఉత్తరాఖండ్ 63.1 కోట్లు, అస్సాం 64.2 కోట్లు, త్రిపుర 35.3 కోట్లు, హిమాచల్ ప్రదేశ్ 9.4 కోట్లు, అరుణాచల్ ప్రదేశ్ 5.2 కోట్లు, మిజోరాం 4.2 కోట్లు, సిక్కిం కేవలం 1.2 కోట్ల ఉత్పత్తితో నామమాత్రంగానే మిగిలిపోయాయి. భౌగోళిక పరిస్థితులు, వాతావరణం ఒక కారణమైనప్పటికీ, ప్రజల అవసరాలకు తగ్గట్టుగా ప్రత్యామ్నాయ పోషకాహార ఉత్పత్తి మార్గాలను అన్వేషించకపోవడం ముమ్మాటికీ ప్రభుత్వాల వైఫల్యమే అని చెప్పక తప్పదు.

ఈ వ్యత్యాసాలు, అసమానతలు కేవలం గుడ్ల ఉత్పత్తి సంఖ్యలకు మాత్రమే పరిమితమైన సమస్య కాదు; ఇది ఒక జాతి మనుగడకు, ఆ జాతి మానవ వనరుల భవిష్యత్తు నాణ్యతకు సంబంధించిన అతిపెద్ద సవాలు. మాంసకృత్తుల లోపం వల్ల పిల్లల్లో శారీరక, మానసిక ఎదుగుదల లోపిస్తుంది. మెదడు వికాసం కుంటుపడుతుంది. అత్యధిక జనాభా ఉన్న ఉత్తరాది రాష్ట్రాల్లోని పేద, మధ్యతరగతి వర్గాలకు ఈ చవకైన ప్రొటీన్ అందుబాటులో లేకపోతే, భవిష్యత్తులో ఆ రాష్ట్రాలు శారీరకంగా బలహీనమైన, మేధోపరమైన ఉత్పాదకత లేని యువతను తయారు చేసినట్లు అవుతుంది. అది దేశానికి ‘డెమోగ్రాఫిక్ డివిడెండ్’ (మానవ వనరుల లాభం) కావాల్సింది పోయి, ‘డెమోగ్రాఫిక్ డిజాస్టర్’ (మానవ వనరుల వినాశనం) గా రూపాంతరం చెందుతుంది. జనాభాను పెంచుకోవడం ద్వారా రేపటి నియోజకవర్గాల పునర్విభజనలో పార్లమెంటులో ప్రాతినిధ్యాన్ని, ఢిల్లీ పీఠంపై రాజకీయ బలాన్ని పెంచుకోవచ్చని చూస్తున్న రాష్ట్రాలు.. ముందుగా తమ సొంత పౌరులకు, పిల్లలకు కనీస పోషకాహారం అందించే మౌలిక సదుపాయాలపై యుద్ధప్రాతిపదికన దృష్టి సారించాలి.

దక్షిణాది రాష్ట్రాలు దశాబ్దాల క్రితమే ప్రణాళికాబద్ధంగా అడుగులు వేసి సాధించిన ఈ వ్యవస్థీకృత విజయాన్ని చూసి ఉత్తరాది రాష్ట్రాలు పాఠాలు నేర్చుకోవాల్సిన తక్షణ అవసరం ఎంతైనా ఉంది. నిజమైన దేశ సమగ్ర అభివృద్ధి అంటే ఆకాశహర్మ్యాలు నిర్మించడం, ఎక్స్‌ప్రెస్ హైవేలు వేయడం మాత్రమే కాదు.. రేపటి తరాలకు పుష్కలమైన పోషకాహారాన్ని అత్యంత చవకగా, ప్రతి రోజూ అందించగలగడం. గుప్పెడన్నం దొరికిన చోట ఆకలి తీరుతుందేమో కానీ, రేపటి సవాళ్లను ఎదుర్కొనేందుకు ప్రాణాలకు బలాన్నిచ్చే ప్రొటీన్ దొరకదు. దేశ పటంలో ఉన్న కోడిగుడ్ల ఉత్పత్తి గణాంకాలు మనకు ఇస్తున్న ఈ నిశ్శబ్ద, భయానక హెచ్చరికను కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు ఇప్పుడైనా అర్థం చేసుకోవాలి. కేవలం ఓట్ల రాజకీయాలకు పరిమితం కాకుండా, జాతీయ స్థాయిలో పౌల్ట్రీ రంగానికి, మాంసకృత్తుల ఉత్పత్తికి ఒక ప్రత్యేక జాతీయ మిషన్ ద్వారా భారీ ఎత్తున ఊతం ఇవ్వకపోతే భవిష్యత్తు భారతీయ తరాలు ఊహించని ఆరోగ్యపరమైన భారీ మూల్యం చెల్లించుకోక తప్పదు.