అక్షరాల యాభై లక్షలుంటేనే ఇంజనీరింగ్….

అక్షరాల యాభై లక్షలుంటేనే ఇంజనీరింగ్.
* ప్రైవేట్ యాజమాన్యాల ఇష్టారాజ్యం.
* భగ్గుమంటున్న బీటెక్, బీఫార్మసీ ఫీజులు.
* అమాంతం పెరిగిన మేనేజ్‌మెంట్ కోటా, అడ్డగోలు హాస్టల్ ఛార్జీలు.
* రూ.1.5 లక్షలకు చేరిన హాస్టల్ ఫీజు.
* ఉన్నత విద్యలో విద్యావ్యాపారుల పగటి దోపిడీ.
*ఇంజనీరింగ్, ఫార్మసీ ప్రవేశాల పేరుతో నగ్న దోపిడీ.

హైదరాబాద్, మహా.

రాష్ట్రంలో ఉన్నత విద్య సామాన్యుడికి అందని ద్రాక్షలా మారుతోంది. ఇంజనీరింగ్, బీఫార్మసీ చదువుల పేరుతో ప్రైవేట్ కళాశాలల యాజమాన్యాలు సాగిస్తున్న దోపిడీ పరాకాష్టకు చేరుకుంది. గతంలో ఎన్నడూ లేని విధంగా ఈ ఏడాది ఫీజుల మోత అమాంతం మోగడంతో కళాశాలల గడప తొక్కాలంటేనే విద్యార్థులు, వారి తల్లిదండ్రులు బెంబేలెత్తుతున్నారు. ఒకవైపు మేనేజ్‌మెంట్ కోటా పేరుతో లక్షలకు లక్షలు గుంజుతూనే, మరోవైపు కనీస వసతులు లేని హాస్టళ్లకు సైతం ఏడాదికి లక్షన్నర రూపాయలు వసూలు చేస్తూ విద్యా వ్యాపారులు పగటి దోపిడీకి తెరతీశారు. చదువుల కోసం అప్పుల పాలవుతున్న తల్లిదండ్రుల ఆవేదనను, యాజమాన్యాల ధనదాహాన్ని కళ్లకు కట్టే వాస్తవ చిత్రమిది.
**అంతులేని విద్యా వ్యాపారం.. లక్షల్లో బయటకు వస్తున్న విద్యార్థులు**
రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా చూసుకుంటే సుమారు 170కి పైగా ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలు ఉండగా, వీటిలో దాదాపు 1.16 లక్షల సీట్లు అందుబాటులో ఉన్నాయి. అదే విధంగా 120కి పైగా బీఫార్మసీ కళాశాలలు కొనసాగుతుండగా, ఏటా సుమారు 7,500కి పైగా విద్యార్థులు ప్రవేశాలు పొందుతున్నారు. ప్రతి ఏడాదీ లక్షకు పైగా ఇంజనీరింగ్ విద్యార్థులు, వేలాది మంది ఫార్మసీ విద్యార్థులు పట్టాలు పుచ్చుకుని బయటకు వస్తున్నారు. ఇంత భారీ స్థాయిలో విద్యార్థుల సంఖ్య ఉండటాన్ని ఆసరాగా చేసుకున్న ప్రైవేట్ యాజమాన్యాలు, డిమాండ్ ఉన్న బ్రాంచీల పేరుతో కోట్లలో వ్యాపారం చేస్తూ విద్యా వ్యవస్థను పూర్తిగా తమ గుప్పెట్లోకి తీసుకున్నాయి.
**మేనేజ్‌మెంట్ కోటా పేరుతో నగ్న దోపిడీ**
సామాన్య, మధ్యతరగతి విద్యార్థులు ఒక మోస్తరు కళాశాలలో సీటు సంపాదించాలన్నా ఇప్పుడు గగనంగా మారింది. గతంలో మేనేజ్‌మెంట్ కోటా కింద సీటు పొందాలంటే 5 నుంచి 8 లక్షల రూపాయల వరకు ఖర్చు అయ్యేది. కానీ ఈ ఏడాది ఆ పరిస్థితి పూర్తిగా మారిపోయింది. డిమాండ్ ఉన్న కంప్యూటర్ సైన్స్ (సీఎస్ఈ), ఇతర అనుబంధ బ్రాంచీలలో మేనేజ్‌మెంట్ కోటా సీటు కావాలంటే ఏకంగా 15 లక్షల నుంచి 50 లక్షల రూపాయల వరకు యాజమాన్యాలు డిమాండ్ చేస్తున్నాయి. విద్యార్థుల భవిష్యత్తును అడ్డం పెట్టుకుని యాజమాన్యాలు ఏ స్థాయిలో బేరసారాలకు దిగుతున్నాయో ఈ అంకెలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి.
**గతం తక్కువ.. వర్తమానం దారుణం**
గత ఐదారేళ్ల ఫీజుల వివరాలను పరిశీలిస్తే అప్పటికి ఇప్పటికి పొంతన లేని విధంగా ఫీజుల పెంపు కనిపిస్తోంది. గతంలో కన్వీనర్ కోటాలో సీటు వస్తే మహా అయితే 30 వేల నుంచి 50 వేల రూపాయల వరకు ఫీజు ఉండేది. కానీ నేడు సగటు ప్రైవేట్ కళాశాలలో కనీస ఫీజు లక్ష రూపాయలు దాటిపోయింది. అదనంగా వసూలు చేసే డొనేషన్లు అదనం. గత ఏడాది ఫీజులనే దృష్టిలో పెట్టుకుని అడ్మిషన్ల కోసం వెళ్లిన తల్లిదండ్రులు, ప్రస్తుత ఫీజుల పట్టిక చూసి అవాక్కవుతున్నారు. ఉన్నత చదువులు ఇంత భారాంగా మారితే పిల్లలను ఎలా చదివించుకోగలమని వారు కన్నీటి పర్యంతమవుతున్నారు.
**హాస్టల్ ఫీజుల పేరిట నిలువు దోపిడీ**
కళాశాలల ఫీజుల దోపిడీ ఒక ఎత్తైతే.. హాస్టల్ ఫీజుల రూపంలో విద్యార్థుల తల్లిదండ్రుల నడ్డి విరుస్తున్నారు. విద్యాసంస్థల ప్రాంగణాల్లోని వసతి గృహాల్లో ఉండాలన్న నెపంతో ఇష్టారీతిన ఛార్జీలు పెంచేశారు. గతంలో నెలకు 5 వేల రూపాయలు ఉన్న హాస్టల్ ఫీజు, ఈ ఏడాది ఏకంగా 10 నుంచి 12 వేల రూపాయలకు చేరుకుంది. అంటే సంవత్సరానికి హాస్టల్ ఖర్చే సుమారు రూ. 1,50,000 పైనే చెల్లించాల్సిన దుస్థితి నెలకొంది. 4 సంవత్సరాల పాటు చదువుకోవాలంటే కేవలం భోజనం, వసతి కోసమే 6 లక్షల రూపాయలు వెచ్చించాల్సిన పరిస్థితి సామాన్యుడికి గుండెకోతను మిగుల్చుతోంది.
**కనిపించని అదనపు చార్జీల వల**
ప్రవేశం సమయంలో చెప్పే ఫీజు ఒకటి, చేరిన తర్వాత వసూలు చేసే ఫీజులు మరొకటి. ప్రైవేట్ విద్యాసంస్థల యాజమాన్యాలు ఎప్పటికప్పుడు కొత్త పేర్లతో విద్యార్థుల జేబులకు చిల్లులు పెడుతున్నాయి. లైబ్రరీ ఫీజు, లాబొరేటరీ ఫీజు, ప్లేస్‌మెంట్ శిక్షణ (క్యాంపస్ రిక్రూట్‌మెంట్ ట్రైనింగ్) ఫీజు, స్పోర్ట్స్ ఫీజు.. ఇలా రకరకాల పేర్లతో ఏటా అదనంగా వేలాది రూపాయలు వసూలు చేస్తున్నారు. ఇవి కాకుండా కనీసం పండుగలకు, ఇతర కార్యక్రమాలకు కూడా బలవంతపు వసూళ్లకు పాల్పడుతూ ఏ స్థాయికి దిగజారారో యాజమాన్యాలే ఆత్మవిమర్శ చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది.
**బీఫార్మసీలోనూ బెంబేలెత్తిస్తున్న ఫీజులు**
ఇంజనీరింగ్ ఫీజుల మంటలు ఈ ఏడాది బీఫార్మసీ విద్యకూ అంటుకున్నాయి. వైద్య రంగం వైపు వెళ్లలేని సగటు మధ్యతరగతి విద్యార్థి ఫార్మసీ చదువుల వైపు మొగ్గు చూపుతాడు. గతంలో ఎన్నడూ లేని విధంగా ఈ ఏడాది బీఫార్మసీ కళాశాలల యాజమాన్యాలు సైతం ఫీజుల పెంపులో పోటీ పడ్డాయి. ఒకప్పుడు అతి తక్కువ ఖర్చుతో పూర్తయ్యే ఫార్మసీ కోర్సు, ఇప్పుడు లక్షల రూపాయల వ్యాపారంగా మారింది. డిమాండ్ పెరుగుతోందన్న ఏకైక కారణంతో ఏజెన్సీల ద్వారా సీట్ల బ్లాకింగ్ దందాకు తెరతీసి, యాజమాన్యాలు లక్షల రూపాయలు దండుకుంటున్నాయి.
**అప్పుల ఊబిలో తల్లిదండ్రులు**
తమ పిల్లలకు మంచి భవిష్యత్తును ఇవ్వాలన్న తపనతో తల్లిదండ్రులు అప్పుల పాలవుతున్నారు. కళాశాలల యాజమాన్యాలు నిర్దాక్షిణ్యంగా వ్యవహరిస్తుండటంతో, బ్యాంకులు రుణాలు ఇవ్వని పక్షంలో ప్రైవేట్ వడ్డీ వ్యాపారుల వద్ద అధిక వడ్డీలకు అప్పులు తెస్తున్నారు. ఉన్న కాస్త వ్యవసాయ భూమిని అమ్ముకుని, లేదా తాకట్టు పెట్టి మరీ ఇంజనీరింగ్, ఫార్మసీ ఫీజులు కడుతున్నారు. ఫీజులు సకాలంలో కట్టకపోతే విద్యార్థులను పరీక్షలు రాయనీయకుండా, తరగతి గదుల నుంచి బయటకు పంపుతూ యాజమాన్యాలు సాగిస్తున్న మానసిక హింస వర్ణనాతీతం.
**కొరవడిన ప్రభుత్వ నియంత్రణ.. వేడుక చూస్తున్న అధికారులు**
విద్యా వ్యాపారులు ఇంత బహిరంగంగా దోపిడీకి పాల్పడుతున్నా ప్రభుత్వ నియంత్రణ సంస్థలు మాత్రం నిమ్మకు నీరెత్తినట్లు వ్యవహరిస్తున్నాయి. కళాశాలల అడ్మిషన్ల ప్రక్రియ, ఫీజుల నిర్ధారణపై ఏటా ప్రకటనలు ఇవ్వడమే తప్ప, క్షేత్ర స్థాయిలో జరుగుతున్న దోపిడీని అడ్డుకోవడంలో అధికారులు పూర్తిగా విఫలమవుతున్నారు. మేనేజ్‌మెంట్ కోటా ఫీజుల వ్యవహారంలో ఎక్కడా పారదర్శకత లేదు. ప్రభుత్వ పెద్దలు, సంబంధిత విద్యాశాఖ అధికారులు తక్షణమే స్పందించి ఈ అడ్డగోలు ఫీజుల దందాకు కళ్లెం వేయకపోతే, రాష్ట్రంలో పేద, మధ్యతరగతి విద్యార్థులకు ఉన్నత విద్య అనేది ఒక కలగానే మిగిలిపోయే ప్రమాదం ముంచుకొస్తోంది.
**కాసుల వర్షం.. కోట్లలో లాభాలు: విద్యా వ్యాపారుల అసలు చిట్టా ఇదే!**
ఇంజనీరింగ్, ఫార్మసీ కళాశాలల యాజమాన్యాలు ఏ స్థాయిలో లాభాలు గడిస్తున్నాయో విశ్లేషిస్తే కళ్లు బైర్లు కమ్మకమానవు. ఇది కేవలం విద్యాసంస్థ కాదు, సామాన్యుల రక్తం పీల్చే నికరమైన కార్పొరేట్ వ్యాపార సామ్రాజ్యం అనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. సగటున ఒక ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలో 1000 సీట్లు ఉంటే, అందులో సుమారు 30 శాతం అనగా 3 వందల సీట్లను యాజమాన్య (మేనేజ్‌మెంట్) కోటా కింద విక్రయిస్తున్నారు. డిమాండ్ ఉన్న బ్రాంచీల్లో ఒక్కో సీటును కనిష్టంగా 15 లక్షల నుంచి 50 లక్షల రూపాయల వరకు బహిరంగంగా వేలం పాట పాడుతున్నారు. కేవలం ఈ ఎన్ఆర్ఐ, మేనేజ్‌మెంట్ కోటా సీట్ల విక్రయం ద్వారానే ఒక్కో కళాశాల యాజమాన్యం ఏడాదికి సులభంగా 50 కోట్ల నుంచి 100 కోట్ల రూపాయల వరకు ఎలాంటి పన్నులు లేని ఆదాయాన్ని గడిస్తోంది. ఇది కేవలం సీట్ల అమ్మకం ద్వారా వస్తున్న నికర లాభం మాత్రమే కావడం గమనార్హం.
**వసతుల లేమి.. హాస్టల్స్, రవాణా పేరుతో పక్కా దోపిడీ!**
కళాశాల ప్రాంగణాల్లోని హాస్టళ్లు, రవాణా సౌకర్యాలు యాజమాన్యాలకు కాసుల కురిపించే అక్షయపాత్రలుగా మారాయి. ఒక విద్యార్థి వద్ద నుంచి వసతి గృహం ఫీజు కింద ఏడాదికి లక్షా యాభై వేల రూపాయలు వసూలు చేస్తున్న యాజమాన్యం, ఆ విద్యార్థి భోజనం, కనీస వసతుల కోసం ఖర్చు చేస్తోంది మహా అయితే నలభై వేల రూపాయలు మాత్రమే. అంటే ప్రతి విద్యార్థి పైనా ఏకంగా లక్ష రూపాయలకు పైగా నికర లాభం మూటగట్టుకుంటున్నారు. కనీసం వెయ్యి మంది విద్యార్థులు హాస్టల్లో ఉన్నా ఏడాదికి 10 కోట్ల రూపాయలు యాజమాన్యం జేబుల్లోకి వెళుతున్నాయి. ఇక రవాణా బస్సుల ఫీజుల పేరిట ఒక్కొక్కరి నుంచి 40 నుంచి 50 వేల రూపాయలు వసూలు చేస్తూ, కాలంచెల్లిన బస్సులు, తక్కువ జీతాలకు పనిచేసే డ్రైవర్లతో నెట్టుకొస్తూ ఇక్కడ కూడా కోట్ల రూపాయలు వెనకేసుకుంటున్నారు.
**ప్రొఫెసర్ల శ్రమదోపిడీ.. ఫీజుల పేరుతో వందల కోట్ల టర్నోవర్!**
విద్యార్థుల నుంచి ఏటా కోట్లలో ఫీజులు గుంజుతున్న విద్యా వ్యాపారులు, నాణ్యమైన విద్యను అందించడంలో మాత్రం తీవ్ర నిర్లక్ష్యం వహిస్తున్నారు. యూజీసీ, ఏఐసీటీఈ నిబంధనల ప్రకారం అర్హులైన ప్రొఫెసర్లకు లక్షల్లో జీతాలు చెల్లించాల్సి ఉండగా, కేవలం ఇరవై నుంచి ముప్పై వేల రూపాయల లోపు జీతాలతో జూనియర్ అధ్యాపకులను, లెక్చరర్లను నియమించుకుని కోట్లాది రూపాయల నిర్వహణ వ్యయాన్ని మిగుల్చుకుంటున్నారు. కన్వీనర్ కోటా, మేనేజ్మెంట్ కోటా, హాస్టల్, బస్సు, లాబొరేటరీ తదితర అదనపు రుసుములు అన్నీ కలిపి ఒక మోస్తరు పేరున్న ప్రైవేట్ కళాశాల ఏడాదికి రెండు వందల కోట్ల రూపాయల టర్నోవర్ చేస్తోంటే, అందులో కనీసం వంద కోట్ల రూపాయలు యాజమాన్యాలకు నికర లాభంగా మిగులుతున్నాయన్నది అక్షర సత్యం. పెట్టుబడి లేని ఈ విద్యా వ్యాపారంలో కళాశాలల యజమానులు వేల కోట్లకు పడగలెత్తుతుంటే, చదువుల కోసం ఆస్తులు అమ్ముకున్న సామాన్యుడు మాత్రం నిలువునా మోసపోతూ అప్పుల ఊబిలో కూరుకుపోతున్నాడు.