నెత్తురోడుతున్న నాగరికత…

నెత్తురోడుతున్న నాగరికత.
* కాంక్రీట్ అడవుల్లో దయనీయంగా నలిగిపోయిన పసిప్రాణం.
( గడల నరసింహారావు సీనియర్ జర్నలిస్ట్ ఖమ్మం)
ఆధునిక సమాజపు ఆకాశహర్మ్యాలు అంతరిక్షాన్ని తాకేలా ఎంత ఎత్తుకు ఎదుగుతున్నాయో, మనలోని కనీస మానవత్వం అంతకంటే వేగంగా పాతాళానికి పడిపోతోందనడానికి తెలంగాణ రాష్ట్రంలోని ఖమ్మం నగరంలో జరిగిన కిరాతక ఘటనే ఒక సజీవ, నెత్తురోడుతున్న సాక్ష్యం. అత్యంత భద్రతకు మారుపేరుగా, రక్షణకు కవచంగా భావించే అపార్ట్‌మెంట్‌ గోడల మధ్యే ఒక పన్నెండేళ్ల పసికందుపై జరిగిన అమానుష కాండ, యావత్ నాగరిక సమాజాన్ని సిగ్గుతో తలదించుకునేలా చేసింది. ఒక పన్నెండేళ్ల వయసున్న మైనర్ బాలికపై లైంగిక దాడికి యత్నించడమే కాకుండా, తన వికృత దురాగతం ఎక్కడ బయటపడుతుందో అనే ఉద్దేశ్యంతో, ప్రాణ భయంతో అల్లాడిపోతూ కేకలు వేస్తున్న ఆ చిన్నారిని భవనం నాలుగో అంతస్తు నుంచి ఏమాత్రం కనికరం లేకుండా కిందకు విసిరేసిన రాక్షసత్వం రాష్ట్ర సమాజాన్ని నిలువెల్లా వణికించింది. ఈ సంఘటన కేవలం ఒక కామాంధుడు చేసిన సాధారణ నేరంగా దస్త్రాల్లో నిక్షిప్తమైపోయే క్రైమ్ వార్త కాదు; ఇది సామాజిక ఆర్థిక అంతరాలు, అణగారిన వర్గాల నిస్సహాయత, మరియు ఏమాత్రం చలనం లేని వ్యవస్థాగత మౌనం కలిసి చేసిన ఒక ఉమ్మడి సామాజిక హత్యాయత్నం.
ఈ దారుణాన్ని కేవలం ఒక దర్యాప్తు కోణంలోనో, న్యాయపరమైన సెక్షన్ల కోణంలోనో చూడలేము. దీని వెనుక అత్యంత దయనీయమైన, గుండెను పిండేసే సామాజిక అగాధం దాగి ఉంది. బాధితురాలైన ఆ 12 సంవత్సరాల పసిగట్టని మైనర్ బాలిక ఖమ్మం నగర సమీపంలోని ఒక గురుకుల పాఠశాలలో విద్యనభ్యసిస్తోంది. వేసవి సెలవుల రాగానే, ఆడుకుందామని సుమారు పది రోజుల క్రితం ఖమ్మం నగరంలోని ఒక అపార్ట్‌మెంట్‌లో కాపలాదారుడిగా (వాచ్‌మన్) పనిచేస్తున్న తన తాతయ్య వద్దకు ఆ చిన్నారి ఎంతో మురిపెంగా చేరుకుంది. ఇక్కడే మన వ్యవస్థలోని అంతులేని అసమానత వెక్కిరిస్తోంది. నగరాల్లోని భారీ నివాస సముదాయాల్లో దర్జాగా నివసించే యజమానులకు, రేయింబవళ్లు వారికి కాపలాగా నిలబడే అట్టడుగు వర్గాల కుటుంబాలకు మధ్య ఉన్న ఆర్థిక అంతరం ఎంతో భయంకరమైనది. నిందితుడైన మహ్మద్ గౌస్ పాషా, వయస్సు సుమారు 49 సంవత్సరాలు ఉన్న ఒక మధ్య వయస్కుడు, అదే అపార్ట్‌మెంట్‌లో నివాసం ఉంటూ వృత్తిరీత్యా డ్రైవర్‌గా పనిచేస్తున్నాడు. తన తాతయ్య అదే భవనంలో కేవలం ఒక నిరుపేద కాపలాదారుడు కావడంతో, ఆ చిన్నారి నిందితుడి దృష్టిలో సులభంగా లోబరుచుకోగలిగిన, ఎదిరించి అరవలేని ఒక బలహీనమైన మాంసపు ముద్దలా కనిపించింది. పట్టెడన్నం కోసం పల్లెల నుంచి పట్టణాలకు వలస వచ్చిన నిరుపేద కుటుంబాల పిల్లలు కాంక్రీట్ అడవుల్లో ఎంతటి అభద్రతా భావం మధ్య బిక్కుబిక్కుమంటూ బతుకుతున్నారో ఈ సంఘటన నిలువెత్తు అద్దం పడుతోంది.
ఏదైనా ఒక దారుణమైన నేరం ఒకే రాత్రిలో అకస్మాత్తుగా జరిగిపోదు. దాని వెనుక కచ్చితంగా సమాజపు బాధ్యతారాహిత్యపు ఛాయలు దాగి ఉంటాయి. ఈ వ్యవహారంలో కూడా నిందితుడు మహ్మద్ గౌస్ పాషా అకస్మాత్తుగా ఆ రోజు నేరానికి ఒడిగట్టలేదు. కిరాతకం జరిగిన తేదీకి కచ్చితంగా వారం రోజుల ముందే ఆ బాలికను లైంగికంగా వేధించేందుకు, ఆమెపై అసభ్యంగా ప్రవర్తించేందుకు పాషా ప్రయత్నించాడు. పాషా తనపై చేతులు వేసి అసభ్యంగా ప్రవర్తించాడని, ఆ ఘటన తరువాత అతడు ఎదురుపడినప్పుడల్లా తాను ప్రాణభయంతో తప్పించుకుని దాక్కుంటున్నానని ఆ చిన్నారి ముందే తన తల్లికి చెప్పింది. కూతురు పడుతున్న నరకాన్ని చూసి తల్లడిల్లిపోయిన ఆ తల్లి, కన్నీరుమున్నీరవుతూ ఈ దుర్మార్గపు ప్రవర్తన గురించి ఒక స్థానిక నివాసికి మొరపెట్టుకుంది. కానీ, ఆ కన్నీరు ఎవరి మనసునూ కరిగించలేదు. ఎవరూ పట్టించుకోలేదు, పోలీసుల దాకా ఆ ఫిర్యాదు వెళ్లేలా ఎవరూ సాయం చేయలేదు. ఇది మన సమాజంలో పాతాళం దాకా పాతుకుపోయిన ఒక భయంకరమైన, రక్తం గడ్డకట్టించే వ్యవస్థాగత మౌనం. తోటి మనిషి కష్టంలో ఉంటే మనకెందుకులే అని ముఖం చాటేసే ఆ క్రూరమైన సామాజిక నిశ్శబ్దమే, నేడు ఆ చిన్నారిని మృత్యుఒడికి చేర్చేదాకా వెళ్లిందన్నది కాదనలేని సత్యం. ఆ రోజు ఒక్కరంటే ఒక్కరు సాటి మనిషిగా స్పందించి ఉంటే, ఈ కిరాతక హత్యా యత్నాన్ని నూరు శాతం నివారించే అవకాశం ఉండేది. ఈ నేరంలో ఆ కామాంధుడి చేతులకు ఎంత నెత్తురు అంటిందో, చూసి చూడనట్టు వదిలేసిన ఈ మౌన సమాజపు చేతులకు కూడా అంతే నెత్తురు అంటింది.
జూన్ 6వ తేదీ సాయంత్రం ఆ మృగత్వం అత్యంత కిరాతకమైన, భయానక రూపం దాల్చింది. సాయంత్రం సమయంలో బాలిక ఆడుకునేందుకు అపార్ట్‌మెంట్ రెండవ అంతస్తుకు వెళుతుండగా, అప్పటికే కామంతో కళ్లు మూసుకుపోయి పొంచి ఉన్న నిందితుడు గౌస్ పాషా, ఆమెను వెంబడించాడు. ఎవరూ లేని సమయం చూసి వెనుక నుంచి ఆ పసికందును గట్టిగా పట్టుకుని, అసభ్యంగా తాకుతూ అత్యాచారానికి యత్నించాడు. ఊహించని ఈ విపత్తుకు ప్రాణభయంతో వణికిపోయిన ఆ 12 ఏళ్ల పసికందు, తన సర్వశక్తులూ ఒడ్డి ఆర్తనాదాలు చేసింది. ఆ చిన్నారి కేకలతో అపార్ట్‌మెంట్‌లో తన గుట్టు రట్టవుతుందని భయపడిన నిందితుడు, రాక్షసుడిగా మారాడు. తన కామదాహం ఎవరికీ తెలియకూడదనే ఏకైక స్వార్థంతో ఆ బాలికను నోరునొక్కి బలవంతంగా అపార్ట్‌మెంట్ నాలుగో అంతస్తు పైకి లాక్కెళ్లి, ఏమాత్రం జాలి, కనికరం లేకుండా పైనుంచి కిందకు విసిరేశాడు. గాల్లోంచి కింద పడుతున్నప్పుడు ఆ పసి ప్రాణం ఎంతగా విలవిలలాడిపోయి ఉంటుందో ఊహిస్తేనే గుండెలు పిండేసినట్లు అవుతుంది. పైనుంచి పడిన పెద్ద శబ్దం విని బాలిక తాతయ్య పరుగున వచ్చి చూడగా, అప్పటికే తన ప్రాణసమానమైన మనవరాలు రక్తపు మడుగులో, ముక్కలైన శరీరంతో చావుబతుకుల మధ్య అచేతనంగా పడి ఉంది. ఆసుపత్రిలో ప్రాథమిక పరీక్షలు నిర్వహించిన వైద్యులు, ఆ చిన్నారి వెన్నెముకకు తీవ్రమైన గాయాలు అయ్యాయని, కాలు, కుడి భుజం మరియు పలు పక్కటెముకలు విరిగిపోయాయని నిర్ధారించారు. ఆ గాయాలు కేవలం ఆ చిన్నారి దేహానికే కాదు, యావత్ పౌర సమాజపు ఆత్మకు తగిలిన గాయాలు.
అయితే, ఈ విచారణలో పౌర సమాజాన్ని ముక్తకంఠంతో నిలదీసే అత్యంత లోతైన, కన్నీళ్లు తెప్పించే మానవీయ కోణం మరొకటి దాగి ఉంది. రెండు రోజుల పాటు చావుబతుకుల మధ్య అపస్మారక స్థితిలో నరకం అనుభవించిన ఆ బాలిక, ఐసీయూలో స్పృహలోకి వచ్చిన వెంటనే ఒక భయంకరమైన పని చేసింది. తనను ఆ కామాంధుడు పైనుంచి తోసేశాడన్న అసలు నిజాన్ని కుటుంబ సభ్యులకు, పోలీసులకు దాచిపెట్టేందుకు ఆమె ప్రయత్నించింది. తాను ఆడుకుంటూ ప్రమాదవశాత్తు పైనుంచి పడిపోయానని ముందుగా అబద్ధం చెప్పింది. చావు అంచుల దాకా వెళ్లొచ్చిన ఆ పసి ప్రాణం ఆ నిజాన్ని ఎందుకు దాచాలనుకుంది? ఒకవేళ తాను తనపై జరిగిన అఘాయిత్యాన్ని బయటపెడితే, అదే అపార్ట్‌మెంట్‌లో కాపలాదారుడిగా ఉన్న తన తాతయ్య ఉద్యోగం ఎక్కడ ఊడిపోతుందో, పేదరికంలో ఉన్న తమ కుటుంబం ఎక్కడ వీధిన పడి అనాథలవుతుందో అన్న అంతులేని అభద్రతా భావం ఆ చిన్నారిని భయపెట్టింది. విరిగిన ఎముకల నొప్పుల బాధ కంటే, నిరుపేద బతుకులపై ఉన్న భయమే ఆ పసిమనసును అంతగా తొలిచివేసిందంటే, అట్టడుగు వర్గాలు నివాస సముదాయాల్లో ఎంతటి దారుణమైన అణచివేత మధ్య, ఎంతటి బిక్కుబిక్కుమనే బానిసత్వపు ఛాయల్లో బతుకుతున్నారో కళ్లకు కట్టినట్లు అర్థమవుతోంది. ప్రాణాలు పోతున్న సమయంలో కూడా ఒక పన్నెండేళ్ల చిన్నారి తన తాతయ్య ఉపాధి గురించి భయపడటం అనేది, పేదరికం సృష్టించే తీరని వ్యథకు పరాకాష్ట. బంధువులు కన్నీళ్లతో ధైర్యం చెప్పడం వల్ల, మరియు మేజిస్ట్రేట్ కౌన్సెలింగ్ అందించిన తరువాత మాత్రమే, ఆ చిన్నారి తనపై జరిగిన మృగత్వాన్ని మేజిస్ట్రేట్ ముందు కన్నీరుమున్నీరుగా వాంగ్మూలంగా ఇచ్చింది.
చిన్నారి గుండెను పిండేసే ఆ నిజాలు వెల్లడించిన వెంటనే, పోలీసులు కదిలారు. నిందితుడు మహ్మద్ గౌస్ పాషాపై పోక్సో (POCSO) చట్టంలోని కఠినమైన సెక్షన్లు, మరియు భారతీయ న్యాయ సంహిత (BNS) లోని హత్యాయత్నం సెక్షన్ల కింద కేసులు నమోదు చేశారు. తన దారుణం బయటపడిందని తెలుసుకున్న నిందితుడు, ప్రభుత్వ కార్యాలయాల సిబ్బందితో తనకున్న పరిచయాలతో కొందరిని సంప్రదించి, బాధిత కుటుంబానికి డబ్బు ఆశచూపి కేసును నీరుగార్చాలని ఒక నీచమైన ప్రయత్నం చేశాడు. పేద వాచ్‌మన్ కుటుంబమే కదా అని సెంటిమెంట్ రగిల్చి కేసును తప్పుదోవ పట్టించాలని వారు మొదట ప్రయత్నించినప్పటికీ, బాధితురాలి వయస్సు, గాయాల తీవ్రత, మరియు పోక్సో చట్టం యొక్క కఠినత్వం గురించి తెలుసుకున్న వెంటనే, ఆ పాప ఉసురు తగులుతుందేమోనన్న భయంతో పక్కకు తప్పుకున్నారు. ఏ ఒత్తిళ్లకు తలొగ్గకుండా పోలీసులు నిందితుడిని అదుపులోకి తీసుకుని, ఫాస్ట్ ట్రాక్ కోర్టులో హాజరుపరచి జైలుకు తరలించారు.
ఈ కిరాతక ఘటన వెలుగులోకి రాగానే, ఖమ్మం నగరంతో పాటు రాష్ట్రవ్యాప్తంగా సామాన్యుల గుండెల్లో ఆగ్రహావేశాలు కట్టలు తెంచుకున్నాయి. ఈ పైశాచిక కృత్యాన్ని భారతీయ జనతా పార్టీ (బీజేపీ) నాయకులు అత్యంత తీవ్రంగా ఖండించారు. బాధిత చిన్నారికి తక్షణమే న్యాయం చేయాలని, కామాంధుడైన నిందితుడిని అత్యంత కఠినంగా శిక్షించాలని డిమాండ్ చేస్తూ బీజేపీ నేతలు ఆందోళనలు చేపట్టారు, మరియు స్థానిక వ్యవస్థలకు గట్టి వార్నింగ్ ఇచ్చారు. పేదరికమే బలహీనతగా, నిస్సహాయతే నేరస్థులకు అవకాశంగా మారుతున్న ప్రస్తుత వ్యవస్థలో, అణగారిన వర్గాల చిన్నారులకు కనీస భద్రత కరువైతే మనం ఎంతటి గొప్ప రాకెట్లు పంపే నాగరిక సమాజాన్ని నిర్మించినా అది బూడిదలో పోసిన పన్నీరే అవుతుంది.
అభం శుభం తెలియని పసి పిల్లలు కామాంధుల చేతుల్లో మాంసపు ముద్దల్లా నలిగిపోతుంటే, దాన్ని చూసి నిరోధించలేని, కనీసం స్పందించలేని సమాజం యొక్క సమిష్టి వైఫల్యంగా, మనందరి పాపంగా ఇది పరిగణించబడాలి. నిందితుడు మహ్మద్ గౌస్ పాషాకు మన న్యాయ వ్యవస్థ అత్యంత కఠినమైన, మరెవరైనా ఇలాంటి తలంపు తలవాలంటేనే వెన్నున్ను వణికేలా సత్వర శిక్షను విధించి తీరినప్పుడే, ఆసుపత్రి బెడ్‌పై విరిగిన ఎముకలతో చావుతో పోరాడుతున్న ఆ చిన్నారికి నిజమైన న్యాయం జరిగినట్లు అవుతుంది. కేవలం చట్టాలు చేయడం మాత్రమే కాకుండా, పోలీసులు, న్యాయ వ్యవస్థ, వైద్య యంత్రాంగం మరియు పౌర సమాజం తమ అంతరాత్మను తట్టిలేపుకుని, భవిష్యత్తులో ఏ చిన్నారికీ ఇలాంటి దారుణమైన గతి పట్టకుండా ఒక పటిష్టమైన రక్షణ కవచాన్ని నిర్మించాల్సిన అవసరం ఉంది. లేకపోతే, అపార్ట్‌మెంట్ పైనుంచి కింద పడి రక్తమోడుతున్న ఆ పసికందు లాగే, మన నాగరికత కూడా ఎప్పటికీ పాతాళంలో రక్తమోడుతూనే ఉంటుంది. ఈ ఘటన ఉదాసీనంగా, అత్యంత స్వార్థపూరితంగా వ్యవహరిస్తున్న యావత్ పౌర సమాజపు మొద్దుబారిన గుండెను పిండి, నిద్రలేపే ఒక చారిత్రక మేలుకొలుపుగా మిగిలిపోవాలి.